|
Nota geral Como há muito tem vindo a ser assinalado, esta tenção entre Afonso X e Arnaldo, de tema escatológico
Ver mais...
|
Contrafactum Arnaldo, Afonso X - Senher, ad-ars ie'us venh 'querer
un don que'm donetz, si vos plai:
que vul[h] vostr'almiral esser
en cela vostra mar d'alai;
e si o fatz, en bona fe,
c'a totas las na[u]s que la som
eu les farai tal vent de me,
c'or la vam totas a mon.
- Dom Arnaldo, pois tal poder
de vent'havedes, bem vos vai,
e dad'a vós dev'a seer
aqueste dom; mais dig'eu: ai,
por que nunca tal dom deu rei?
Pero nom quer'eu galardom;
mais, pois vo-lo já outorguei,
chamem-vos "Almiral Sisom".
- Lo dom vos deit molt mercejar
e l'ondrat nom que m'avetz mes,
e d'aitam vos vul[h] segurar
qu'en farai un vent tam cortes
que mia dona, qu'es la melhor
del mond e la plus avinen,
farai passar a la dolçor
del temps, con filhas altras cen.
- Dom Arnaldo, fostes errar,
por passardes com batarês
vossa senhor a Ultramar,
que nom cuid'eu que [ha]ja três
no mundo de tam gram valor;
e juro-vos, par Sam Vincent,
que nom é bom doneador
quem esto fezer a ciente.
|
Modelo Bernart de Ventadorn Quan vei la lauzeta mover
de jòi sas alas contra.l rai,
que s'oblid' e·s laissa cazer
per la douçor qu'al còr li vai,
ai! tan grans enveia me.n ve
de cui que veia jauzion,
meravilhas ai, car dessé
lo còr de desirer no·m fon.
Ai, las! tan cujava saber
d'amor, e quan petit en sai!
car ièu d'amar no·m puosc tener
celeis don ja pro non aurai.
Tòlt m'a mon còr, e tòlt m'a se,
e mi meteus e tot lo mon;
e quan se·m tòlc, no·m laissèt re
mas desirièr e còr volon.
Anc non aguí de me poder
ni no fui mièus de l'ora en sai
que·m laissèt en sos uolhs vezer
en un miralh que mout me plai.
Miralhs, pòis me mirei en te,
m'an mort li sospir de prion,
qu'aissi·m perdèi cum perdèt se
lo bels Narcisus en la fon.
De las dòmnas mi desesper;
ja mais en lor no·m fiarai,
qu'aissi cum las suolh captener,
enaissi las descaptenrai.
Pòis vei qu'una pro no m'en te
vas lièis que·m destrui e·m cofon,
totas las dopt' e las mescré,
car be sai qu'atretals si son.
D'aissò·s fai ben femna parer
ma dòmna, per qu'ièu lo retrai,
car no vol çò qu'om dèu voler,
e çò qu'om li devèda fai.
Cazutz sui en mala mercé,
et ai ben fach co·l fols en pon;
e no sai per que m'esdevé,
mas car poiei tròp contr'amon.
Mercés es perduda, per ver
– et ièu non o saubí anc mai –,
car cilh qui plus en degr'aver,
no·n a ges; et on la querrai?
Ai! cum mal sembla, qui la ve,
qu'az aquest caitiu desiron
que ja ses lièis non aurà be,
laisse morir, que no.lh aon!
Puòis ab midòns no·m pot valer
precs ni mercés ni·l dreitz qu'ièu ai,
ni a lièis no ven a plazer
qu'ièu l'am, ja mais no·lh o dirai.
Aissi·m partz de lièis e·m recré;
mort m'a, e per mort li respon,
e vau m'en, s'ela no·m reté,
caitius, en issilh, no sai on.
Tristans, ges no·n aurètz de me,
qu'ièu m'en vau, marritz, no sai on.
De chantar me gic e·m recré,
e de jòi e d'amor m'escon.
----- Aumentar letra ----- Diminuir letra
|
