|
|
Home que gram bem quer molher gram dereit'há de trist'andar; ca se lh'ela nom quer prestar, al do mundo nom lh'há mester. Mais que mester lhe pod'haver o que lhe nom pode tolher tal coita como sigo tem?
E se est hom'a que Deus quer per algũa ventura dar dela algum bem, log'a cuidar dev'esto, se cient'houver: ca inda o há de perder; e creo que dev'a morrer, se o cuidar, com pesar en.
E tod'home que se poder per algũa guisa guardar de nunca molher muit'amar, fará bom sem, se o fezer; que, enos dias que viver, que pesar pode já prender eno mundo per outra rem?
Mais quem s'en bem guardar quiser, guarde-se bem d'ir a logar u veja o bom semelhar da mia senhor, se lhe Deus der, que a tal fez, end'o poder; ca se o vir, log'há d'haver mui gram coita, sem nẽum bem.
|