|
|
Senhor fremosa, quant'eu cofondi o vosso sem e vós e voss'amor, com sanha foi que houve, mia senhor, e com gram coita, que me faz assi, senhor, perder de tal guisa meu sem que cofondi vós – em que tanto bem há quanto nunca doutra don'oí.
Mais valha-me contra vós, por Deus, i vossa mesura e quam gram pavor eu hei de vós, que sode'la melhor dona de quantas eno mundo vi; e se mi aquesto contra vós nom val, senhor fremosa, nom sei hoj'eu al com que vos eu ouse rogar por mi.
Maila mesura que tanto valer, senhor, sol sempr'a quen'a Deus quer dar, me valha contra vós, e o pesar que hei, senhor, de quanto fui dizer; ca, mia senhor, quem mui gram coita tem no coraçom faz-lhe dizer tal rem a que nom sabe pois conselh'haver.
Com'hoj'eu faço e muit'estou mal, ca, se mi assi vossa mesura fal, nom há i al, senhor, senom morrer!
|