Pesquisa no glossário → (linha 9)
|
| |
| | | Nuno Fernandes Torneol |
|
 | | | Quando mi agora for e mi alongar ← |
| | | de vós, senhor, e nom poder veer ← |
| | | esse vosso fremoso parecer, ← |
| | | quero-vos ora por Deus preguntar: ← |
| 5 | | senhor fremosa, que farei entom? ← |
 | | | Dized', ai coita do meu coraçom! ← |
| |
| | | E dizede-m': em que vos fiz pesar, ← |
| | | por que mi assi mandades ir morrer? ← |
 | | | Ca me mandades ir alhur viver! ← |
| 10 | | E pois m'eu for e me sem vós achar, ← |
| | | senhor fremosa, que farei entom? ← |
| | | Dized', ai coita do meu coraçom! ← |
| |
| | | E nom sei eu como possa morar ← |
 | | | u nom vir vós, que me fez Deus querer ← |
 | 15 | | bem, por meu mal; por en quero saber: ← |
| | | [e] quando vos nom vir, nem vos falar, ← |
| | | senhor fremosa, que farei entom? ← |
| | | Dized', ai coita do meu coraçom! ← |
|
----- Aumentar letra ----- Diminuir letra
|
|
|
Nota geral: Pois a sua senhora o manda afastar-se, o trovador pergunta-lhe o que fará ele então, quando não mais puder ver a sua beleza. E pergunta-lhe ainda que mal lhe fez para ela o condenar assim à morte. Porque, longe dela, será isso que o espera.
|